Happiness Starts Here

My mind has been so busy thinking about the future this past few weeks. Since I was forced to follow my Mom's orders and stay here at Tarlac, bitter thoughts and depressions gradually disturbed me. I let all the negative emotions crawl inside my heart and tears became my instant companion. The feeling of having no freedom to decide for myself is a poison that kills me little each day. Sadly,this poison worked.
Then one Tuesday night, while I was sleeping, I dreamt of something strange. It was about to rain. Clouds are heavy, wind is so strong and the feeling of danger in everywhere. Then, the dark scenario disappeared, in the midst of darkness, I saw myself, keeling and crying with my eyes closed. Then the sound of the fierce wind and roaring thunders slowly faded away.
I felt the tears rolled down my cheeks as I woke up. That dream was obviously a reminder from Above. God is so humble to make the first move by calling my attention in the most gentle way I can imagine. I felt ashamed that the moment I opened my eyes, I immediately kneeled down and asked for His forgiveness. More tears ran down as I thanked Him for all the things that He did for me. And even if i didn't hear His voice, I know in my heart that He accepted me once again.
It seems like everything changed after I prayed. I'm still crying, but this time, I can say that these are tears of joy. I'm so overwhelmed and I can't stop thanking Him. All the bitterness and sadness were swept away by His love. What happened that night was indeed magical.
Sometimes we tend to ignore the most important things in our lives because of the problems that we encounter. Some of us lose our hopes and some are trying to find the answers on things that, they think, can give them the happiness that all of us are trying to find. Well, everyone is entitled to search for it, but not everyone is lucky to have it.
Pause for a moment and ask yourself when was the last time you talked to Him. If you can't remember, then you are starting to lose the right path. Learn to ask for His guidance and forgiveness, and all things will fall into its rightful places.

Prayer - Happiness starts here.

=)

haaaayyyyyyyyy... ^^

You are my very first thought in the morning and my last at nightfall..
I love you times the stars..

(sa mga ganitong instances ko minamahal ang poetry.. haha..)
superb! :D

Time..

Base sa experiences ko sa paghahandle ng isang intimate relationship, I can say na ang isa sa pinakamahalagang bagay na kailangang matutunan ng bawat isa ay ang paglalaan ng oras.. Super importante to kasi pwede nating sabihin na dito rin masusukat kung ganu ba kahalaga sa atin ang isang tao. Mahalaga kasi sa atin ang oras.. Syempre di naman natin gustong magspend ng time para sa isang tao if we don't think worth it sya..

Pero merong mga pagkakataon na hindi maiiwasang mawalan tayo ng time para sa kanila.. Lalo na kapag ang kaagaw nila satin ay career at family.. Yung dalawang yun ang hindi natin pwedeng i-give up, kasi mas importante paring yun kesa sa love life.. Bilang isang babaeng nakaexperience na ng ibat ibang situation na involved ang time issue, natuto akong maging matyaga sa paghihintay kapag dumadating ung point na ala akong choice kundi gawin yun.. Merong mga pagkakataon na makirot, pero iniintindi ko lang since ala naman akong laban kapag yung dalawang ni-mention ko sa baba ang kalaban ko..

Meron nga lang nagiging conflict sa mga ganung pagkakataon kung hindi naman tayo innately matyagang maghintay.. Ako aaminin ko hindi ako yung tipo ng taong maghihintay ng ilang oras para makasama ang isang tao ng mga ilang minuto lang.. Dun ako sa bagay na yun hindi martyr..:)) Hindi kasi kasama yun sa mga characteristics ko.. Aminado naman akong maikli ang patience ko kapag literal na hintayan ang pag uusapan..Gusto kong matutunan yun kasi nga alam kong importanteng bagay yun sa isang relasyon.. Kaso nahihirapan talaga ako.. :')

Mahirap kapag oras at atensyon ang weakness..Ewan ko ba kung bakit hindi lahat nga tao nabibigyan ng gift na maging kuntento sa konting panahon na kayang ibigay sa atin ng mga partners natin.. Siguro para sa iba, mababaw na bagay lang to.. Haha mababaw nga lang yata to, hindi big deal, kumbaga.. Kaso, mababaw lang naman akong tao.. Kea sa lahat ng malapit sa kin ito ang nihahanap ko.. Dito ko nagkecrave..

Yung time management, niaaral ko na sya ng mabuti.. Masaya naman akong sabihin na medyo natututunan ko naman na yun sa ngayon.. Nagiging balance na ko ng pakonti konti, yun nga lang sumasablay pa rin madalas.. Haha..

Time is very powerful.. It can heal wounds and bruises.. It can make us fall in love.. But sadly, time can make us fall out of it as well..

Kung dadating yung point na sa dalawang taong nasa isang relasyon ay merong isang makakaramdam nito, walang dapat sisihin.. Wala naman sa kanila ang may gustong maramdaman to.. Kung nawalan ng time yung isa nang dahil sa hindi maiiwasang dahilan, ibig sabihin, hindi nya sinadya na gawin yun.. At kung ang isa naman ay unti unting nafe-fade ang nararamdaman nea dahil sa nawawalan na nga ng time yung isa, di rin naman niya ito ginusto, at panigurado namang ginawa nila parehas ang lahat para mag-work out ang kung anumang namamagitan sa kanila.. Siguro hindi na lang talaga kinaya..

Acceptance na lang siguro ang dapat gawin.. Oo, so sad kapag nangyari yun.. Pero at least minsan sa kani kanyang buhay ninyo, nalaman ninyo kung paano mag alaga at maalagaan.. At kung paano magmahal at mahalin..

(Bawal bitter, oy! haha..)

Why do girls cut their hair after a break up.. =D

Yesterday aft, I accidentally opened my old Facebook account. I made that account around August or September ata last year [for cheating and revenge purposes.haha!!].  That was the time kasi na yung previous relationship ko ay nagiging blurry na (though that relationship is magulo na talaga ever since. mas sobrang gumulo lang talaga that time..=D]
Na-excite akong i-check yung mga pictures na naka-upload dun and yung mga trashtalks na nipagpopost ko.. Natawa ako ng marami habang nibabasa ko yun kasi ang kulit kulit talaga ng mga wallposts ko.. Then, nung pag-check ko sa isang album, napatitig ako a screen.. eto kasi ang nakita ko..

(This photo was taken last Dec. 14, 2010, my 19th birthday)

Natawa ako ng bongga sa pic na to..  :D

Kelaking eyebags,  napakaikli ng buhok ko., payatot,

halatang indespair, at eto ang pinakamalupet,  yung T-shirt.  (Bongga..hahaha dami ko talagang tawa nung nakita ko to.. :D)

May nabuong tanong sa isip ko ..

Bakit nga ba nagpapagupit ng buhok ang mga girls after a disastrous break up??

[ Actually, hindi ko rin alam sa sarili ko ang sagot sa tanong na yan kea isheshare ko na lang ang nasa isip ko nung time na yun.. :) ]

wala pa mang formal break up, sakit na sakit na ang ulo ko that time.. everytime nakikita ko ang sarili ko sa salamin, sa paningin ko e palala ng palala ang pagkangarag ko.. Mahirap kasing mapunta sa sitwasyon na alam mong wala nang remedyo ang lahat ng mga nangyayari.. Tayo pa namang mga girls, pag problemang gaya neto e talagang sobrang dinidibdib, dumadating pa sa point na halos wala na tayong pakialam sa magiging itsura naten..

Nung nagising ako isang umaga, sobrang nawindang ako sa nakita ko sa salamin.. para na akong si Sadako sa laki ng eyebags ko.. Tapos nakabuhaghag ng bongga ang mahaba at straight kong hair.. Ako mismo, natakot sa nakita ko. haha!! Then my mind snapped. Nagmadali akong naligo, wala pa yatang 5 mins. Then nanghiram ako ng matalim na gunting kay lola ante.. Then pag akyat ko sa room, wala nang isip isip, yumuko ako at bigla kong ginupit ang hair ko nang hindi iniisip kung anong magiging itsura ko sa kagagahan na to.. Ang gusto ko lang kasi nun e magmukha na akong mas neat.. Kasi nga napansin kong may ilang linggo ko nang nahahawigan ang sarili ko kay sadako, ang pinaka-kinatatakutan kong horror movie character.. hohoho..

Pag-angat ko  ng ulo, nakita ko ang mga ngkalat na buhok sa floor.. mga less than three inches ang nabawas (xet ang mahaba haba rin yun maygad).. haha.. medyo above the shoulder yung pinakamaikling portion, at mga 1-inch below yung pinakamahaba.. Nipatuyo ko sa electric fan, ginamitan ko ng hair iron.. then presto. Bagong image na.. Natuwa naman ako sa nakita ko.. yun nga lang matagal tagal din bago ako nasanay.. After less than a month, saka lang ako nagkapiksur na maikli ang hair ko..

eto yung pinaka matinong pic na meron ako nun.. (nahiya na kong magpakita ng mukha at mukha akong eyebags na tinubuan ngmata. ilong at bibig that time. ahahahahahaha..) :P

Siguro kaya nagpapagupit yung mga babae after dumaan sa break up e dahil sa tingin nila (or namin pala) e magrereflect ang changes ng physical sa inner self.. Yun din yata ang iniisip ko nun.. Pero hindi ko naman na-achieve, sayang tuloy yung hair ko..hihi.. Nag nangyari tuloy sa kin nun e sa buong panahon na maikli ang buhok ko, hindi ako nakamove on sa trauma na inabot ko.. Parang nagserve yung short hair ko as hourglass para sa moving on process na nipagdaanan ko.. Pero nung humaba naman na sya.. (Worth it lahat ng paghihintay ko.. Hinayaan ko na syang makulot ng bongga, at di ko na nipastraight nang maiba naman. hahaha.. :D)

Isang magandang practice ang pagpapagupit ng buhok after ng break up para sa mga girls.. Kahit ano pang maging role neto sa tin, mapamaging motivation man sya, magserve as an hourglass chorva, or dahil dito e makahanap tayo ng bagong buhay-pag ibig, makakatulong at makakatulong pa rin to para mas maging madali ng konti yung pagdadaan natin sa traumatic feeling ng heartbreak.. ;)

Katwiran ng babaeng "makakontra-lang-sa-norm" =D

Imagine this kind of girl..


Straight hair..
Manipis ang labi..
Chinita..
Petite..
Slim..
Mahinhin kumilos..
Palaging nakadress..
Naive..


Anong naiisip mo?.. Ang ganda nea, di ba..? ^^


Well sa panahon ngayon yan na ang standard ng salitang maganda dito sa atin.. Hindi ko alam kung sino ang nagpauso neto.. Pero nung minsan nagising na lang ako isang araw na eto na nga to, established na..


Because of this gradually-built standard of the word "Beauty", nung minsan sa kalagitnaan ko ng pagtatrabaho e napatitig ako sa kawalan at napaisip.. Sabi ko sa sarili ko, "Talaga bang ito yun..?", sabay harap sa salamin.. Napakamot ako sa batok ko... "Syet..hohoh..I broke all of them.. ", eto na lang ang nasabi ko.. 


Ako ang kabaligtaran ng lahat ng yan.. Literal na kabaligtaran talaga - Kulot at hindi nagsusuklay.. Makapal ang labi (malapit nang maging kasing kapal ng sa Bratz!).. Malaki ang mata (kung makamulagat pa e parang wala nang bukas.. OA..haha..).. Matangkad. Tore. (5'8" ang height).. Chubby( parang sa lahat ng body parts e me mapanggigigilan ka.amp.).. One-of-the-boys (though I love make up..pero kilos pa rin ang pinag uusapan naten so excluded yun.hihi..).. Loves jeans(Sa kapilya na lang ako nagpapalda! =D).. At masyadong maraming sinasabi palagi (Hindi nauubusan ng comments.parang karaming alam.mapagmagaling)..


Ibig sabihin ba neto e ang mga kagaya ko ay wala nang karapatang maging maganda..?

<<deym...>>

I admit that I was hurt the first time this idea invaded me.. Sabi ko, napakaunfair namen..asar.. Para sa akin kasi, lahat ng babae me karapatang maramdaman na pleasing sila, hindi lang sa panlabas kundi lalung lalo na sa inner self nila.. Pero kung merong established standard para sa adjective na Beautiful e galit galit na lang tayong lahat..
Super daya talaga ng standard na to.. Matagal din akong nagmukmok dahil dito before..
Pero nung minsan, sa pananahimik ko, bigla kong naisip paganahin ang kapilosopohan ko sa reasoning.. Nang dahil sa pagkafrustrate ko nakabuo ako ng quote para dito sa berat na dilemma na meron ako..

"Don't ask someone what beauty means, for it is the most subjective word ever created."

Ewan ko kung san ko nahugot yung idea para makabuo ng isang quote tungkol sa kagandahan.. Siguro masyado lang akong inspired na gisingin ang utak ng mga tao na mali ang ginagawa nila na gumagawa sila ng sarili nilang standard para sa mga bagay bagay..
Ito ang dapat malaman sa society natin kapag tinatanong nila ang eternal na tanong na simula't sapul e problema na ng bawat isang babae na nabuhay at nabubuhay pa - "maganda ba sya? ano sa palagay mo?"..


Mga babae jan, basahin at intindihin nyo to..
Hindi mo kailangan mayat mayang gumastos sa kakaparebond para masabihan ka na maganda..
Hindi mo kailangang iparetoke ang labi mo o pati ang ibang part ng mukha mo para lang makapasa sa standards na binanggit ko kanina sa taas..
Hindi mo kailangang magpakamatay sa hindi pagkain para makaattarct ng mga guys sa paligid mo..
Hindi mo rin kailangan baguhin ang ugali mo para masabihan kang sobrang feminine sa pagpapanggap mong mahinhin ka..
At hindi mo kailangang manahimik at magsawalang kibo dahil sa takot na masabihan kang  "masyado kang maraming alam,kababaeng tao mo pa naman.".


All you need is yourself, with no pretensions and no plasticity..


Walang babae ang gustong masabihan ng panget, sino ba namang abnormal ang gusto nun.. Pero palagi nating tatandaan na ang kagandahan ay una, depende sa tumitingin,  at pangalawa, sa kung paano mo dadalhin ang kung ano ang meron ka..


Insecured girls lang ang nagpupumilit na makisabay sa standards na yan (maliban na lang kung natural silang ganun syempre..^^).. If you are confident enough, wala kang dapat ipag alala kung makakapasa ka ba jan o hindi..
Because at the end of the day, kailangan pa rin tanggapin ng bawat isang tao na lahat ng babae ay maganda.. depende na lang sa babae kung nagagandahan nga ba sya sa sarili nea. :)

You are beautiful. There's no doubt about that..

Forget the norms and standards.
Hell those. ;p

-Otet ;*

Cous, Fab and I..

OBSERVE: Curly hairs, big eyes.. vanity levels.. make face kung make face..

(Hindi ko alam kung ako lang nakakapansin neto pero feeling ko lang talaga, hawig kaming tatlo...)
hahaha.. tawa tawa.. =D

McDo. *wink!*

Yesterday..

(haha.. I'm so overwhelmed I couldn't even find the right words to start this post. haha...!)

--OK let me start ulit. ;)

------------------------------------------------------------------------

Kahapon ang isa sa pinakamasayang araw ko dito sa Makati.. Nagkita kami ng isang tao na isa sa pinakagusto kong makita for the past 12 years.. Classmate ko sya for 3 years (grade 2, 3 and 4.. pero kahapon ko lang nalaman na classmate ko rin sya nung grade 2 sa GEI.. nagkabukingan lang.. haha..)Huli kaming nagkita nung grade four.. Salutatorian sya ng batch namin sa San Isidro Central Elementary School..

meet Fabrienne Ann Dizon..

  Alumna ng University of Santo Tomas, Certified RPh na sya ngayon.. Naligaw lang sya dito sa Makati for a job interview.. And since nakasumpong kahapon ang pagkalunatic ko, nagpunta na rin ako sa may makati ave para i-meet sya.. Hinanap ko pa sya kung nasaan sya banda sa makati ave.. Nung nakita ko sya, napangisi ako, lumaki lang sya ng konti, wala syang ipinagbago.. :3

She's still the naive-looking, simple and bubbly Fabrienne that I met over a decade ago, lumaki lang sya ng konti. hihi...

Nagkamustahan kami, tumambay sa McDo at sinamahan nea ko magpalipas ng oras habang umiinom ng coke float.. Sa loob ng 12 years na hindi kami nagkita maraming marami na ang na-miss ko sa batch namin sa SICES at sa La Paz na hometown ko.. Inupdate nea ko sa mga past and latest issues... bad and good news sa lugar kung san ako unang nagkaisip.. (chismosa rin kasi sya.. hahah..)..

Kinamusta rin nea ko, at parehas naman kaming nag enjoy sa kwento ng bawat isa.. Pakiramdam ko nakahanap ako ng isang napakaimportanteng bagay na matagal ko nang hindi nakikita.. Parang diary, kumbaga... ^^

La lang.. I hope we'll see each other again.. kakamiss yung mga taong kagaya nea.. :)

Strangers, again.

Nagbabrrowse ako sa youtube kanina for the music video of the song "Strangers Again".. (LSS kasi ako dun kahapon pa..) Then, nacurious ako sa lumabas sa search results.. May movie clip na over 7 million ang viewers.. Kea binuksan ko yung link..

Kamuntik na ko naiyak. hahah.. short film pala sya about sa stages ng isang relationship..
Stage 1: Meeting - eto yung part na nagmeet kayo..
Stage 2: The Chase - Ligawan portion.. haha.. Pinaka exciting sa lahat ng stage
Stage 3: Honeymoon - Sharing each others lives.. Being fully expressive..
Stage 4: Comfortability - Alam nyo na lahat ang tungkol sa inyo..
Stage 5: Tolerance - taking for granted..
Stage 6: Downhill - Away..away..away..at away pa..
Stage 7: Break Up - Last stage..
Stage 8: Strangers - Hindi na ulit magkakilala..

Sobrang realistic yung flow ng kwento.. Nakakainis.. nakakasad lang.. parang ako yung natatakot para sa mga bida.. haha..

Curious ka na ba? eto nga.. ipopost ko naman eh.. :)) Watch this...

"You and I began as strangers..

You became my life..

We will become strangers, again.."

Ang kirot kirot...hahaha... nakakainis talaga... kaganda.. :')))))))

Lola-in -heart. :'(

Kahapon, August 10, 2011, Hinatid na namin si Lola Ante sa huling hantungan nea..
Shit, hindi talaga ko makagetover.. :'(

Kasakit lang kasi.. We've been together for more than three years.. Sya ang landlady ko.. Sya rin ang adviser ko kapag wala nang nagtatyagang makinig sa kin.. I did not see her worth until yesterday. Di ko man lang sya nabigyan ng special gift.. Parang hinintay lang nya ko makagraduate at makaalis sa bahay nya bago sya nawala ng tuluyan sa amin,.

Oo alam ko hindi ko sya kadugo.. Pero higit pa sa kaibigan ang turing ko sa kanya.. Madalas yung pagkakataon na napapasakit ko ang ulo nea kasi matigas ang ulo ko.. Madalas akong ginagabi sa pangangapitbahay dun kila ate rox at sa hatinggabi ay ginigising ko pa sya para lang pagbuksan nya ko ng pinto.. Di ko man lang naiisip na hindi maganda ang pakiramdam nya palagi.. Pakiramdam ko ngayo puro kapaguran ang ibinigay ko sa kanya..

Kahapon, pumasok ako ulit sa boarding house ko.. Sa bahay na kung saan ay nakasama ko sya.. Nakita ko ang lahat ng emosyon niya.. ang takot kapag sinusumpong sya ng sakit nya.. Kung paano sya mag-alala kay Daddy Wel kapag napaparami na ang gastos niya sa mga gamot na iniinom miya.. Kung gaano karaming luha ang pumapatak sa mata miya kapag sobra syang masaya o sobra syang malungkot.. Mga tawa sa korning jokes namin nila Ok-Ok at Pia.. Mga ngiti sa likod ng malungkot nyang buhay dahil pakiramdam niya mag-isa na lang sya.. Hindi ko napigilang mapahagulgol sa balikat ni Daddy Wel.. Daig ko pa ang nawalan ng kamag anak, kahapdi pala sa pakiramdam.. Hanggang ngayon, kahit nasa opisina na ko at nagtatrabaho, ramdam ko pa rin ang pagkawala nya, at hindi ko pa rin mapigilan ang luha sa mga mata ko..

Di ko man lang naiparamdam sa kanya na mahal na mahal ko sya. Na special sya sa kin.. Di na nya nahintay na makaluwag luwag ako at mabigyan ko man lang sya ng kaunting pakunswelo para sa ilan taon niyang pagtanggap sa kin sa bahay niya..

Ante, kung nasaan ka man po ngayon, mag iingat ka palagi..
Ngayon pa lang namimiss ka kita.. Sobrang namimiss kita..
Ilove you po..

Lover's Quarrel: San ba to dapat ginagawa?

Advise para sa mga magjowa jan: Kung meron kayong hindi pagkakaintindihan at meron kayong samaan ng loob, wag ugaliin ng kahit sino sa inyo na sa text, sa FB or kahit sa tawag kayo magtalo o magtry na magreason out sa bawat isa. Kung gusto ninyong mag-ayos kayo na as in "maayos" talaga, harapan kayo mag-usap kasi buong buong message at emotions ang makikita ninyo. Magsumbatan kayo, maghagulgulan pa at magduruan ng daliri kung gusto ninyo, basta sa personal dapat palagi inaayos o pinag uusapan ang problema. Not unless ayaw nyo na talaga ayusin at parehas na kayo naghahanap ng butas sa bawat isa.

Kung ganun lang din e minsanin nyo na lang. Maghiwalay na lang kayo ng diretso para wala nang maipon na sumbat at sama ng loob.

Tama o tama? :)

insensitive by jann arden - this is one of my most favorite songs.. since i was grade five, kinakanta ko na to..  tapos nung sumampa ko sa high school, saka ko
lang naintindihan yung lyrics.. lalo akong nailove.. haha.. enjoy. ;)

yesterday's lesson

"Avoid the poison of flattery go to your head. It can lead you to a place where no one wants to go but you."
Sa tagalog,
Iwasan mong lumaki ang ulo mo, baka maiwan kang mag isa.
>:)

Insan and I... ^^

rozettepmanebog(07/27/2011 10:14:20 AM) : magandang impluwensya si Ryan san infairness.. gaan gaan ng loob ko ngyon..

Esteban Belarmino(07/27/2011 10:14:48 AM) : hmmm di ka nagkamali sa pagpili kay ryan, iba aura nya san.... nung una iba na pakiramdam ko sa kanya.. 

rozettepmanebog(07/27/2011 10:15:58 AM) : panung iba, san..?

Esteban Belarmino(07/27/2011 10:16:07 AM) : kaya nga nagtaka ko bakit kayo nagkarun ng conflict, pero one way ang conflict for strong relationship... remember mo ba nung nasa bhaus tayo nung ojt times?

rozettepmanebog(07/27/2011 10:17:18 AM) : opo san.. o bakit..?

Esteban Belarmino(07/27/2011 10:18:05 AM) : nagask ka sa akin nun kung ano opinion ko.. and boto ako kay kuya ryan.but you know him better than me... so only you can prove me right ... or wrong 

rozettepmanebog(07/27/2011 10:19:58 AM) : ..you're right san..

Esteban Belarmino(07/27/2011 10:20:28 AM) : wow.. glad to here that...

rozettepmanebog(07/27/2011 10:20:43 AM) : lakas ng vibes mo, nagpapasalamat nga ako at naging malapit tayo.. ikaw ang madalang na taong ganyan pa lang ang edad e matured na.. at nahawa ako sayo..

(lakas ng pinsan ko.. kea sa kanya ko eh.. ^^)

Ah.. yun pala yun..

---

profanity [prəˈfænɪtɪ]

n pl -ties

1. the state or quality of being profane

2. vulgar or irreverent action, speech, etc.

---

(Kung di ko pa kinailangang maintindihan di ko pa hahanapin to.. )
Tamadong tamado ko langya.. Magpapakabait na ako.. :'(

Blogging..

Nagugutom na ko.. At dahil dyan, nawawalan na ako ng idea kung anong dapat kong ipost dito..

Mahirap mag-isip ng blogpost.. Sa totoo lang, ang pagba-blog ay hindi simpleng trabaho.. Hindi lang ito basta makapagcompose lang ng kung anong bagay for the sake na masabing "updated" blog ng blogger. Natatandaan ko pa nung una akong nag-attempt na gumawa ng blog (I was in my sophomore years then), nagkandaloko yung blog ko, nasira yung template, at wala talaga kong maipost na sa tingin ko e magiging interesante so I decided to delete it..
Pangalawang attempt ko e nung nag-oojt na ko dito sa Tech.. Sobrang desperate akong maexpress ang sarili ko that time, kaso wala naman akong time magsulat sa diary, kea lumitaw ang blog na to.. Pero sa pagtagal tagal ko dito, marami akong nadidiscover at natututunan.. I have to come up with an article na hindi lang puros pantatrashtalk at panguuyam sa kapwa ang laman.. Mas masarap magblog kapag sensible ang ipinopost.. Mas satisfying, kumbaga..
Sa pitong buwan ko sa paggamit ng blog na to,  hindi ko lang naeexpress ang sarili ko, nareretain ko pa ang knowledge ko sa coding na hindi ko na nagagamit ngayon sa work ko.. And it really makes me happy knowing that it was I who created all the stuff here..
Maganda ang merong sariling blog.. I can say na ito ang kabilang mundo ko everytime na gusto kong mag-escape na sa dami ng pressures at problema pati dilemma na hinaharap ko araw araw.. Sa twing bubuksan ko na ang blog ko, feeling ko pumapasok ako sa lugar kung saan ako lang ang pwedeng pumunta.. Pakiramdam ko immortal na ko.. Ang sarap kapag nakikita kong napreserve ko pala ng buong buo ang mga laman ng isip ko mula nung nagsimula ako, from every words.. pati yung feelings, nagrreflect ng bonnga sakin, as if bumabalik ako dun sa momrnt na nangyari yung event na yun..  Ugali ko naman kasi na me maisip at me mangyari lang e ipopost ko na agad,.
Walang sayang sa bawat oras na inilalagi ko sa loob ng account na to.. Kapag nandito ko, walang makakapanakit sa kin, akin ang bawat minuto ko.. at kapag andito ko, sigurado ako na lahat ng mga naririnig ko at nababasa ko rito ay puro totoo..

Hindi madali ang magblog.. mahirap mag-isip ng approach na makakacapture ng interests ng mga readers.. haha.. but if you don't intend to please others, then just be yourself. Or if you want, pagsamahin mo yung dalawang approach.. I'm sure mas magiging fulfilling ang pagbablog pag ganun.. :)

Stop Judging me, ok?

"So you think I'm
[so and totally] into them
[and to you!].
I'm sorry my dear but I AM NOT.
I just know how to appreciate beautiful things.
But don't worry, you are not one of them."

I noticed something strange lately. Actually ayoko na sanang bigyan ng spice to.. Pero this morning, naconfirm ko na tama ang iniisip ko.. Nakakainis lang, so dapat lahat ng galaw ko mamisinterpret?.. Anu ba naman..

[Gee.. This is one of the things I hate most.. grr!]

I don't have to prove anything to anyone.  I am what I am with no pretentions and "plasticity".
Ngayon if I am misjudged by the way I act and the way I treat other people, I don't think na nasa akin ang problema..
Totoo pa lang innately judgemental ang tao. Natawa na lang ako nung may tumingin sa kin a paraang sobrang nagdududa at the same time e nandidiri. Ang unang reaction ko e,
"<what the-- ?!>".
Hahaha! Jusmioh.. 'WA NA KO SAY..
Nakakainsulto at nakakainis pero at the same time e nakakatawa talaga..
Wala akong gusto sa yo maygad! hindi pa demoralized ang sistema ko para pumatol sa gaya mo, mahiya ka naman sa balat mo..
HAHAHAHAHAHA.. You're funny, girl..

"I don’t know what makes you so dumb but it really works."

State of the Nation Address (SONA) 2011: Isn't this a waste of time?

"Blaming previous gov't for a year and NOT solving the problems of our country is the worst political style I've ever seen.
Will you grow up, Mr. President? Instead of trying to hide your failures by the targeting the last administration, why don't you go out and WORK and make yourself responsible?
MAKE A CHANGE! KUMILOS KA, HINDI YUNG PURO KA SISI!

(PNOY's 2nd State Of the Nation Address. July 25, 2011. 3:30PM. Let's check this out.)"

Mamayang 3:30 ng hapon, ang buong pilipinas ay mapapanood ang pangalawang SONA ng ating kasalukuyang pangulo. Sa totoo lang naeexcite kong mapanood at marinig ang speech nya. Nangangati ang tenga kong marinig kung anong mga accomplishments nya since nung last neang SONA. (I wonder kung meron nga ba or puros pambabato na naman sa dating admin yung sasabihin nya run mamaya.)
Yesterday, Ryan, Tito Ed and I talked about this stuff. pare parehas kami ng opinion.. ewan ko nga ba kung bakit gumaganito ang presidente natin. At ewan ko sa mga pilipino kung bakit sya ang binoto natin..
Isa nga lang naman syang ordinaryong tao, sabi ni tito ed.. napaisip ako.. oo, totoo yun.. naglilibang sya, mahilig sa music.. lumalovelife.. pero di ba, sa pagpasok sa ganito kakomplikadong trabaho, alam  mo na dapat at kailangan mo ring maging komplikadong tao..Komplikado in a way na makakaya mong balansehin buhay mo bilang tao sa  bigat ng trabaho, mga mapanuring mata na tinititigan ang bawat galaw mo.. at sa dami ng pressure at problemang nakapasan sa yo.. At dapat alam mo na pag pumasok ka sa field na to, marami talagang mawawala sa yo.. So bakit mo sasabihin na ordinaryong tao ka lang when you know na hindi ka pupwedeng maging ganun? Parang mali yata yun..
Meron pa kong isang gustong bigyan ng puna..
Halimbawa, merong isang aso.. Nangangayayat sya tas halatang gutom na gutom.. sa pagtatanong mo, nalaman mo na yun palang dating nag aalaga sa aso e iresponsable. Hindi sya pinapakain ng maayos.. tapos maysakit na nga, hindi pa pinagamot.. Di man lang sya binigyan ng budget para maipagamot sya at mapakain., instead ginamit sa luho neang pansarili lahat ne pera nea. pinabayaan, kumbaga. Tanong ko, anong gagawin mo?

   A. Iiwanan mo ng konting pantawid gutom yung kawawang aso at hahanapin mo yung dating nagpabaya sa kanya para mabigyan sya ng justice
  B. Ipapagamot mo yung aso, magfufulltime ka sa pagaalaga sa kanya at magpapatulong ka sa mga ibang taong nagmamalasakit din sa kawawang hayop para mahanap yung taong yun..

Parehong mabuti ang pakay ng dalawang option na yun.. pero hindi ibig sabihin na parehong mabuti e kahit na alin na ang gawin mo,.
Ang ginagawa ni PNOY sa Pilipinas ay yung nauna.. Maganda ang intensyon nya.. gusto nyang mabigyan ng katarungan ang mga pilipino (sige aayunan ko na sya rito.. di ko na aalisin to sa kanya..) Pero in a way, mali pa rin eh.. kasi pinababayaan nya na yung talagang trabaho nya..

Hindi sya ibinoto ng mga pilipino para LANG mabigyan nya ng justice yung nangyaring katiwalian noong dating administrasyon. Ang talagang dahilan kung bakit sya ang pinili kasi ipinangako nya na gagawa sya ng pagbabago. Gagawa sya ng himala sa bansa natin. Iaahon nya tayo sa hirap..Pero anong ginagawa nea? WALA..

Sige sige.. oo na, pwede pa natin syang bigyan ng benefit of the doubt kasi isang taon pa lang naman ang lumipas mula nung manumpa sya bilang pangulo. Hindi naman ako irrational at unfair, kaya sige na, sa sarili ko, bibigyan ko sya ng isa pang taon para patunayan ang sarili nya. Sabi ko nga sa FB, baby pa sya, baka nasa shock stage pa.. Hintayin ko munang dumating ang susunod  na SONA, obserbahan pa natin ang mga tira-tirada nya mula bukas, ang unang araw sa taning nya sa tiwala ng mamamayan, hanggang sa bisperas ng kanyang ikatlong talumpati..

Sana lang patunayan naman na nya na deserving syang maging pangulo.. Sana kumilos na sya.. Kasi sa ginagawa nea ngayon pinapatunayan lang nyang sya ang karma ng Pilipinas sa padalus dalos na desisyon ukol sa pagboto ng mga mangunguna sa bansa.
Oo nga naman. Sino ba naman kasing nahihirapan at nagugutom? Sya ba? Hindi naman di ba..

refreshed! ;)

Cascading Style Sheet..

It's been quite a while since I use CSS here in my blog..
Grabe.. Sobrang namiss kong gawin to.. :')
With the help of different links and Goo, na-recall ko na rin kahit papano yung basics.. And I'm happy to realize na hindi pa pala ako sobrang kinakalawang..

I'm planning to use this blog to practice my coding skills kasabay ng pag-eexpress ng mga ideas na bigla bigla na lang pumapasok sa utak ko.. tama nga sila boss, nasa sa akin pa rin kung hahayaan kong mangalawang ako sa field na to..

I tried dividing this post into two columns, and I used div and classes in customizing the overall style.  Sa tingin ko effective pa naman at kaya ko pang imanage to, kasi si naman nabasag tong post.. hehe..

Trial lang muna po.. next post ko siguro try kong gawing ms complex to.. and I want to add more text contents, para mas visible sa crawler..  gusto kong imaximize tong blog, para kung sakaling may mangyaring di maganda sa kin, mag-eexist pa rin ako.. haha..:3

I would like to acknowledge these useful and inspiring links:

•    CSS Backgrounds
•    16 best-loved font bits in web design
•    Typography
•    Urbanfonts
•    Bingoo
•    Color Scheme Designer

Headache! :'(

Hindi pa rin ako OK..  >.<
Kagagaling namin sa Magallanes kanina, meeting ulit, as usual.. Yun lang ang dahilan kung bat ako pumasok, actually..
Panhik-panaog sa MRT station, labas masok sa mall.. Mainit.. tas biglang lamig.. Isama pa ang isangdaan at isang sakit sa ulo dahil kay Mr. Ever-demanding freelancer na contact namin sa isang prospect client namin (pinagalitan kasi ako!
:(( ). Resulta? binat ulit, sobrang sakit ng ulo, hilo at antok..
Pagdating dito sa opis, knock down na naman ako.. pumipintig ang sentido ko tapos sobrang nagugutom ako.. parang hinigop yung lakas ko na inipon ko kahapon nung umabsent ako.. Kakawalang ganang magtrabaho pag ganito pakiramdam. Buti nga medyo nabawas bawasan na yung bigat mg pakiramdam ko kasi yung major prob ko, hopefully, maging ok na mamaya.. At least may pag asa na ngayon.. Kahapon pakiramdan ko walang wala na,. :')


Kailangan ko ng pain and stress absorber..  Kailangan ko pa ng pahinga.. Kailangan ko ng stresstabs.. :))

wag kalikutin ang makina ng sirang kotse.baka lalong masira.

Siguro nga hindi na maibabalik sa dati ang isang bagay na nasira na kahit na pilitin itong ayusin at kahit na palitan ang pyesa nito na naging dahilan para hindi ito magfunction ng maayos. Siguro magiging maayos ang takbo nito sa una, pero kaunting sablay lang, magmamalfunction na yun ulit. Worse? Lalo itong masisira..

July 14 and 15.. This week's green days.. :))

Sir ryan and I went to Bucks yesterday to meet Ms. Michelle, one of our demanding clients [hahaha..].. 4:30 ang sched ng meeting, 4:45PM na kami dumating dun, pero 5:00PM na, wala pa sya.. Natiwang kaming dalawa run, na-okray na namin lahat ng pwedeng ma-okray, tumiwarik na ko't lahat, wala pa rin si Ms. demanding.. >.<
"Tarang umorder". sabi ni Sir Rye. Ou nga aman, kesa matiwang kami dun sa kahihintay.. E di go..
Nagkataon naman na matagal na kong takam na takam sa kulay ng Frapp Green Tea.. hahaha.. (cute talaga ng green! ^^)

chocolate chip for sir rye,  green tea for me..

green tea.. this is my first green day for the week.. :))

Kanina naman, nag kayayaan kami ng team sa McDo.. Nung monday ko pa kasi sinisipat yung can glass dun.. haha.. kea kanina, I bought one, with lime in color..

 here it is..^^ 

 nung nahawakan ko yung can glass ko, tuwang tuwa ako.. kasi ang ganda ganda nea sa paningin ko.. haha.. salamat sa green stuff na mga to, hindi ako masyadong upset ngayon kahit may nalaman akong hindi maganda.. :)

haha.  kompleto pa rin linggo ko..

:)))

My Can Glass...:3

I love this glass.. (I have one!) :))

The Perfect Girlfriend

The perfect girlfriend.

Yes, she exists. And no, she is not the supermodel type with the long legs and the perfect skin -- She's even better. She's the type of girl that looks boring. The one you'd overlook, she'd be your last choice. At worst, she is insecure, clingy, shallow, jealous, nagging, sensitive, emotional, dramatic, and annoying. But if you can't handle her at her worst, then you sure as hell don't deserve her at her best.

So what is a PERFECT GIRLFRIEND?

They say that there is no such thing as perfection, and that she doesn't exist. Oh trust me, she does.

--

She dresses up all cute and pretty every time you take her out on a date. This is her way of keeping you interested as your eyes are locked solely on her. You stare on other girls instead, and she gets hurt and upset that all her time and effort are put to waste.

YOU CALL HER INSECURE.

She holds on to you and never lets you go. This is her way of telling other girls that she has you and no, you're not available.

YOU CALL HER CLINGY.

She calls you the sweetest nicknames or the ones that only you two will understand. This is her way of saying how special you are and that there's nobody else in this world like you. You call other girls "MAHAL/BABY/MINE", just as how you would call her and she gets disappointed.

YOU CALL HER SHALLOW AND JEALOUS.

She checks up on you, makes sure you made it home safely or that you're not out getting yourself into any kind of trouble. This is her way of showing you how often she thinks about you and that she worries constantly because that's how much she cares.

YOU CALL HER NAGGING.

She cries when you do or say something wrong. This is her way of saying, "That hurts only because YOU said it and I LOVE YOU."

YOU CALL HER OVERLY SENSITIVE AND EMOTIONAL.

She loves you more than you love her. This is her way of dealing with the fact that your relationship wasn't like how it used to be.

YOU CALL HER DRAMATIC AND ANNOYING.

So go ahead, leave the insecure, clingy, jealous, nagging, overly sensitive, annoying girl. She will soon be much happier in the arms of someone who actually deserves her -- The Perfect Boyfriend ;)

Appreciation is far more different from Flattery

"The difference between appreciation and flattery? That is simple. One is sincere and the other is insincere. One comes from the heart out; the other from the teeth out. One is unselfish; the other is selfish. One is universally admired; the other universally condemned."


-Dale Carnegie, How to Win Friends & Influence People

My Old Status in FB..

I checked my old FB account and I was surprised to see all these Status messages.. They're so much 'me'..
Here are those stats..


"‎...I hate being toyed. I know that I am not "goddamn gorgeous" and "oh-so-stunningly beautiful", but I think I don't deserve that kind of treatment..."


"Hindi ako nagpapanggap na hard-to-get. Kaya kapag hindi ako nagpakita ng interes sa isang tao, hindi talaga ako interesado sa kanya."


"Isang eksena sa aming inuupahang bahay..


Ezer: Steve, di ba ang bobo walang alam?
Steve: haha! Oo pare..
Ezer: Bobo ba ko, Steve?
Steve: Wahaha!! Oo!!
Ezer: Ah.. Alam ko. .
Steve: (Speechless)


hahaha!.."


"My life is full of bullshit pretensions..


So what?
e hindi nga ako natural!


...wala kang pakialam.
kaya wag mo kong pakialamanan."


"Kahit gaano karaming signs pa ang dumating o kaya ay matupad,
kung hindi ka niya mahal, HINDI KA TALAGA N'YA MAHAL..
[Signs-signs pa kasi..]"


"they say that the fruit of your labor tasted best when it is shared..
but for me, it's fine if you'll eat it yourself!"


"Don't rely on someone else for your happiness and self worth. Only you can be responsible for that. If you can't love and respect yourself - no one else will be able to make that happen. Accept who you are - completely; the good and the bad - and make changes as YOU see fit - not because you think someone else wants you to be different."


"Babae kami.. Dapat samin nilalambing, minamahal at iniintindi..
Hindi kami pinipikon, inaasar, ginigisa at pinapagalitan sa marahas na paraan.
Itatak mo sa isip at puso mo na ang babae, kahit anong ikot at baligtad ng mundo, babae pa rin.
At ang babae dapat tinitreat sa pinaka-special na paraan..
Kahit sino pa s'ya..
Kahit ano pa itsura n'ya.."


I realized that I became a real bitchy, rude, hard, frank, emo, heartless, self-centered and indepent once.. Ako mismo, nabilib ako sa attitude ko nung nagising na ako at nakita na innately devilish pala talaga ang bawat tao..
Then after a few months, here I am, the output of those wounded lines.. Hindi na ako ganun katigas ang ugali ko compared sa attitude ko before, but somehow, yung karamihan sa natutunan ko sa tragic experience ko ay naaapply ko until now.. Parang di ko na kayang ibalik ang ugali ko dati.. Yung dating ako na super idealistic, imaginative, selfless, naive, optimistic, loving, sensitive, enthusiastic and naniniwala sa forever..


Ang dami kong natutunan sa naging ako dahil sa mga stats na yan.. I think dapat kong iapply tong ganitong ugali, para palagi akong maging strong.. Para wala nang makapanakit sa kin..

my best 'Patama' lines... :)

‎Our best "patama" line for the boys..

"Babae kami.. Dapat samin nilalambing, minamahal at iniintindi..
Hindi kami pinipikon, inaasar, ginigisa at pinapagalitan sa marahas na paraan.
Itatak mo sa isip at puso mo na ang babae, kahit anong ikot at baligtad ng mundo, babae pa rin.
At ang babae dapat tinitreat sa pinaka-special na paraan..
Kahit sino pa s'ya..
Kahit ano pa itsura n'ya.."

...and their best "patama" line for us.. [hmmp! :)]

"Sana hindi sa lahat ng pagkakataon, biro ang turing ninyo sa bawat salitang sinasabi namin. Mas madalas kasi sa hindi, dinadaan na lang namin sa tawa ang lahat, sa biro ang bawat bagay na gusto naming iparating kapag pakiramdam namin ay hindi ninyo tatanggapin yun. Tagos sa puso namin ang bawat effort na ibinibigay namin para maging masaya kayo pero parang ang dali dali sa inyong wag bigyan ng value yun. Korni man at mdramang pakinggan pero yun ang totoo.

Masakit din kapag pabago-bago kayo ng isip, yung tipong ngayon, oo, mamaya hindi na. Hindi namin alam kung saan lulugar, parang palaging dapat kami ang umintindi na ganun talaga ang nature ninyong mga babae - ang maging unstable ang utak.

Walang masama kung hindi ninyo sasabihin na lahat ng lalake ay hindi seryoso. Kasi hindi naman totoo yun. Siguro nga karamihan sa amin ay maloko at babaero. Pero kapag nagmahal kami, totoo yun. At kapag kami, nasugatan, matagal bago maghilom."

sakit.. :'(

Get Well Soon. 'pa.. :')

Papa is still at CLDH this moment.. Sa sobrang sakit ng nararamdaman nea, kailangan nea pang matarakan ng Nubain para kayanin nea ang kirot sa loob..

Kidney.. kidney na naman.. after more or less nine years, kidney pa rin ang dahilan kung bakit sya nahihirapan ngayon..

Kahapon sa pagsamba, hindi ko napigilang hindi humagulgol sa koro.. Gustong gusto kong kuhanin yung nararamdaman neang sakit.. Mahina na kasi ang katawan ni papa, ampayat payat na nya lalo.. Naalala ko pa last June 6, nung hinatid nea ko sa sakayan pabalik dito sa Makati, kahit na halatang pagod na pagod na sya pinilit pa rin neang maging strong ang itsura nya para di ako mag alala.. That time, iba na kutob ko, parang merong nang problema sa katawan si papa, kasi namayat na naman sya.. Then after five days, yun nga, sinugod na sya sa hospital.. Sa emergency room sya diniretso..

Nung sinabi ni ate rox sakin na bigla nga sya sinugod sa Concepcion, hindi ko pa agad naabsorb kasi ang saya saya dito sa office nun (blessing kasi ng bagong office ng tech last friday).. Then nung aroun 6 PM na, binasa ko ng paulit uliut ung txt ni ate rox, saka ko narealize kung ganu kabigat yung nangyari..

Para kong mauupos na palito ng posporo, hanggsng ngayon nanghihina pa ko.. Parang di ko kayang isipin na si papa, na ina-idolize ko sa pagiging sobrang strong at bait e nasa hospital ngayon at nanghihina sa sakit na meron sya..

Kababasa ko ng article about Nubain (nalbuphine) at nakita kong masyadong malakas na uri ng anesthesia yun.. Nawindang ako dahil sa sobrang dami ng side effects na meron yung gamot.. Hindi lang nakakapanghina, posible ring maapektuhan yung pagsasalita at ang vision ng pasyente pag nasobrahan ng tarak.. Andito ko sa office ngayon, pero di ko napigil na hindi maiyak sa nerbyos.. Pwedeng mautal ang pasyente pag hindi kinaya ng katawan nya yung taas ng dosage..Parang di ko kakayanin na makita si papa sa ganung kondisyon..

Kaya namin to.. Kaya ni papa kasi strong sya.. Kasi sya ang pinaghuhugutan ko ng lakas at inpirasyon.. Kasi kaming tatlo lang nila nitoy ang lalake sa pamilya..haha.. :)

Please pray for us.. pray for my father.. He's the center of our family, and we can't afford to lose someone so heartful and loving as him..

I miss my IT skills.. :')

I've been the CRM of TechCellar for more than a month now.. Being a fresh grad, I can say that I'm lucky to be absorbed by this company.. Hindi na ko nahirapang maghanap ng work ni hindi ko naicategorized ang sarili ko as jobseeker or unemployed..
Nakakatuwang isipin na hindi ako naging palamunin na gaya nung iba na nakatapos lang, OK na yun sa kanila.. Tech have given me a great opportunity to be a useful citizen.. [a big round of applause please..:))]
But on the other hand, I'm also wishing to practice what is my actual career path(supposedly).. Oftentimes, I'm thinking what might be my stand when I search for an IT job.. minsan pakiramdam ko walang naging sense ang degree ko dahil nasa sales na ko ngayon..
Yes, I admit, I miss coding.. I miss spending the whole night trying to conceptualize what is the good features for a certin system.. I miss designing a website.. I miss letting the blood run down my nose after three sleepless nights.. haha..


Marami akong natutunan sa work ko ngayon.. more exposure, better communication and social skills.. All of these are included on the CRM path.. I love my work and I enjoy all these stuff.. But syempre, gusto ko rin maexperience yung gaya before.. yung para akong magaling, na ako pa yung nagtuturo sa mga classmates ko, na ngayon e mga coder/programmer na.. :')


Almost all of my classmates are very proud of me, kesyo ang ayos daw ng position ko, andami ko raw natututunan, na kesyo sana sila rin daw ganito sa kin.. Less work, more libot, more self confidence[which, for me, is not yet seen :S]..


Maybe magkakaroon din ako ng pagkakataon na matry yung dating bagay kung saan ako expert, kung saan isa ako sa mga kinukuhanan ng concepts and good design.. kung saan may alam din naman ako kahit papano..


La lang..kakamiss maging IT..nakakamiss lang talaga magprogram..

obliviousness

I remember this scenario before.

The smell of fresh, rott'ning rose that is seen in the midst 

and the dumbness of cipher is starting to invade my senses.

Am I really that doltish to decide into something
that I'm not sure at..?

what've I done here..

Favorites..

• Stevie Wonder - You Are The Sunshine of My Life (02:58)
• Alessi Brothers - I Wish That I Was Making Love (03:30) ♥
• Arian Gurvits - Classic (03:41) ♥
• David Pack - I Just Can't Let Go (04:57) ♥
• Seal - Kiss by a Rose (04:46)
• Stephen Bishop - Never Letting Go (03:37) ♥
• Stephen Bishop - On and On (03:03)
• Stephen Bishop - Send a Little Love My Way (03:47)
• England Dan & John Ford Coley - We'll Never Have To Say Goodbye Again (02:48) ♥
• England Dan & John Ford Coley - Broken-Hearted Me (03:56) ♥
• Micheal Buble - Haven't Met You Yet (04:41) ♥
• Micheal Buble - Everything (03:28) ♥
• Micheal Buble - Crazy Little Thing Called Love (03:31) ♥
• George Duke - Born To Love You (03:12)
• Frank Stallone & Cythia Rhodes - I'm Never Gonna Give You Up [OST] Staying Alive (03:31) ♥
• America - Right Before Your Eyes (03:48) ♥
• Bruce Springsteen - Secret Garden [OST] Jerry Maguire (04:27) ♥
• Guys Next Door - I've Been Waiting For You (04:18) ♥
• Linda Ronstadt - All My Life (03:46) ♥
• Joe Cocker & Jennifer Warners - Up To Where We Belong (03:45))
• Carole King - It's Too Late  [OST] The Lakehouse (03:54)
• Cher & Peter Cetera - After All (04:04)
• El Debarge - Who's Holding Donna Now? (04:31) ♥
• El Debarge - Someone (04:23) ♥
• James Ingram - Whatever We Imagine (04:00) ♥
• Lionel Richie - Ballerina Girl (03:48)
• Nora Jones - Don't Know Why (03:06) ♥
• Toni Braxton - Breathe Again (04:29)

(Note: This a set of old songs. Ngeon, kung hindi ka mahilig sa mga makaluma, wag mo nalang puntahan yung link.. Magbasa ka na lang ng ibang entries dito..^^)

...Enjoy..:)